این خبررا برسانید به کنعانی ها    بوی پیراهن خونین کسی می آید





طبقه بندی: محرم،
برچسب ها: محرم،

تاریخ : چهارشنبه 30 مهر 1393 | 01:18 ب.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات
روزسوّم روزى است كه حضرت یوسف علیه السلام از زندان بیرون شده هركه آن روز را روزه دارد آسان فرماید حق تعالى بر او كارهاى مشكل را و برطرف كند از او اندوه را و در روایت نبوى صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله است كه دعایش مستجاب شود .


طبقه بندی: محرم،
برچسب ها: اعمال، روز، سوم، ماه، محرم، روزه،

تاریخ : پنجشنبه 16 آبان 1392 | 10:09 ق.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات

بشیر دهّان از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: کسى که به قصد زیارت قبر امام حسین علیه السلام از خانه خود بیرون مى‌آید، به ازاى هر گامى که برمى‌دارد به تدریج از گناهانش آمرزیده مى‌شود و قدم به قدم پاکتر مى‌گردد تا به قبر مطهر برسد.
در آن هنگام خداوند به او خطاب مى‌کند که: اى بنده من! از من بخواه تا خواسته‌ات را برآورم، مرا بخوان تا تو را اجابت کنم، مرا بخوان تا تو را حاجت روا کنم، هر چه مى‌خواهى بخواه تا تو را عنایت کنم.
بشیر دهّان مى‌گوید: امام صادق علیه‌السلام در دنباله گفتارش فرمود:  و بر عهده خداوند است که آنچه را که وعده کرده است وفا نماید.




طبقه بندی: محرم،
برچسب ها: حدیث، امام صادق، امام حسین، محرم،

تاریخ : سه شنبه 14 آبان 1392 | 10:34 ق.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات
چرا برای امام حسین (ع) گریه کنیم؟

ـ واقعه کربلا یک جنبه عاطفی دارد و از این گریه عاطفی هم نمی‌توان جلوگیری کرد.

ما به میزانی که به اهل بیت(ع) محبت داریم، بر مصیبت‌ها و درد و رنج‌های آنان گریه می‌کنیم. این گریه در اختیار ما نیست هر کسی که محبوبی را از دست می‌دهد، وقتی به یاد او می‌افتد گریه می‌کند.

گریه در طبیعت و فطرت انسان در هر دو جهت است. درباره امام حسین(ع)، هر وقت انسان به مصائب و درد و رنج‌های آن بزرگوار فکر می‌کند، دلش می‌تپد و گریه‌اش جاری می‌شود. این گریه‌ها درست است که بر مبنای عاطفه است ولی بر همین عاطفه ختم نمی‌شود.

نکته‌ دیگر اینکه گریه بر سیدالشهدا (ع) احیای نهضت آن حضرت است. بر این اساس دشمنان اسلام در طرحی مشخص گام برمی‌دارند تا کم کم و سنگر به سنگر ما را به عقب برانند تا این واقعه عظیم را به فراموشی بسپاریم. لکن ما باید کربلا را زنده نگه داریم و به تعبیر امام خمینی(ره) محرم و صفر را زنده نگه داریم که ما هر چه داریم از محرم و صفر است. گریه‌ها باعث شوری می‌شود که شعورها مبتنی بر همین شورهاست.

در زمان 8 سال دفاع مقدس اگر خانواده‌های محترم شهدا گریه می‌کردند، دشمنان می‌گفتند ببینید اینها چقدر ضعف دارند که با از دست دادن عزیزی این گونه منفعل می‌شوند. دشمنان از این گریه‌ها سوء استفاده می‌کردند. اما خانواده شهدا از حضرت زینب(س) که در مجلس ابن زیاد لعنت الله علیه، فرمود: «ما رایتُ الا جمیلا»، الگوگیری کرده و اجازه هیچگونه سوء استفاده‌ای را به دشمنان ندادند.

اسلام، محمدی‌الحدوث و حسینی‌البقاء است. اگر درخت طیبه اسلام را پیامبر (ص) نشاندند، امام حسین(ع) آبیاری نمودند تا باقی بماند و این بقا امروز بر گریه‌ها و برپایی این جلسات وابسته است.




طبقه بندی: محرم،
برچسب ها: فلسفه، گریه، سیدالشهداء(ع)، محرم، عزاداری،

تاریخ : سه شنبه 14 آذر 1391 | 12:38 ب.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات





طبقه بندی: محرم،
برچسب ها: محرم، امام حسین(ع)، قاتل، عاشورا، فرجام،

تاریخ : یکشنبه 12 آذر 1391 | 11:05 ق.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات
مصطفی كواكبیان نماینده سمنان در مجلس هشتم درایام محرم سال 91 در یكی از مساجد ساری بالای منبر روضه خوانی كرد.




طبقه بندی: اخبار، تصاویر،
برچسب ها: روضه خوانی، كواكبیان، منبر، محرم،

تاریخ : چهارشنبه 8 آذر 1391 | 10:26 ق.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات
1) اسرای اهل بیت علیهم السلام در مجلس ابن زیاد

پس از آنكه اسرا و سرهای مقدس شهدا را در كوفه گردانیدند، ابن زیاد در كاخ خود نشست و دستور داد سر مطهر امام حسین علیه السلام را در برابرش گذاشتند، آنگاه زنان و كودكان آن حضرت را به همراه امام سجاد علیه السلام در حالی كه به طناب بسته بودند وارد مجلس نموده، در برابر تخت آن ملعون ایستاده نگاه داشتند. در این حال درباریان آن ملعون به تماشا ایستاده بودند.

پس از ورود اسرا نزد عبیدالله، وی با اشاره به حضرت زینب گفت: «این زن کیست؟» گفتند: «زینب دختر علی بن ابی طالب (علیه السلام) است». لذا خطاب به او گفت: «رفتار خدا را با خاندانت چگونه دیدی؟» حضرت زینب پاسخ داد: «جز زیبایی چیز دیگری ندیدم. خداوند شهادت را برایشان نوشته بود و آنان به سوی آرامگاه ابدی خود شتافتند و به زودی خدا میان ما و تو و آنان را جمع خواهد کرد». ابن زیاد گفت: «شکر خدای را که شما را کشت و دروغ شما را ثابت کرد».

زینب گفت: «شکر خدای را که ما را به وسیلۀ محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) گرامی داشت و ما را پاک و پاکیزه قرار داد».

سپس عبیدالله بن زیاد رو کرد به امام سجاد (علیه السلام) و گفت «اسم تو چیست؟» پاسخ داد: «علی بن الحسین (علیه السلام)». گفت: «مگر خدا علی را نکشت؟» آن حضرت پاسخ داد: «من برادر بزرگتری به نام علی داشتم که مردم او را کشتند».

عبیدالله گفت: «بلکه خدا او را کشت». پاسخ داد: «خداوند جان ها را هنگام مرگ، می گیرد».

عبیدالله از پاسخ آن حضرت عصبانی شد و دستور داد او را بکشند، اما حضرت زینب شجاعانه بر عبیدالله فریاد زد: «خون هایی که از ما ریختی کافی نیست، اگر می خواهی او را به قتل برسانی، مرا نیز همراه او بکش. پس دستور رهایی او را داد. سپس عبیدالله با چوب دستی خود بر لبان مبارک امام حسین (علیه السلام) زد. زَید بن أَرقم و أنس بن مالک دو صحابی رسول الله (صلی الله علیه و آله ) به وی اعتراض کردند و هر کدام به وی گفتند: «من خودم شاهد بودم که رسول الله (صلی الله علیه و آله) بر موضع چوب دستی تو بوسه می زد .

پس از چند روز عبیدالله دستور داد اسرا را به همراه علی بن الحسین (علیه السلام) که به زنجیر کشیده شده بود، روانه شام کنند.




طبقه بندی: مذهبی،
برچسب ها: محرم، پسرمرجانه، ابن زیاد،

تاریخ : سه شنبه 7 آذر 1391 | 11:03 ق.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات
یکی از مداحان زاهد و عابد تبریز به نام ملاسلطان علی، به زیارت حضرت صاحب(عج) نائل آمد. از حضرتشان پرسید: این قولی که از شما نقل میکنند مبنی بر اینکه:"اگر اشک چشمم تمام شود، خون گریه میکنم"، صحیح است؟ حضرت فرمودند: بله، درست است.

- آیا برای مصیبت ارباً اربا شدن عمویتان حضرت علی اکبر(ع) است که شما خون گریه می‌کنید؟

- اگر عمویم علی اکبر(ع) هم بود، خود خون گریه میکرد.

- آیا برای مصیبت علقمه و عمویتان حضرت ابالفضل العباس(ع) است؟

- اگر عمویم عباس(ع) هم بود خون گریه میکرد.

- آیا برای مصیبت جدتان حضرت سید الشهدا(ع) و گودی قتلگاه است؟

- اگر جدم هم بود، خون گریه میکرد.

- پس این کدام مصیبت است که شما برایش خون گریه میکنید؟

- اسارت عمه جانم زینب(سلام الله علیها) ...




طبقه بندی: تازه ها، تصاویر،
برچسب ها: روضه، زینب، امام زمان، گریه، محرم، کربلا،

تاریخ : یکشنبه 5 آذر 1391 | 04:52 ب.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات

از آیت‌الله العظمی ادیب و بعد از آیت‌الله العظمی مرعشی نجفی و آیت‌الله بهاءالدّینی و آیت‌الله مولوی قندهاری مخصوصاً سؤال کردم که آقا! اصحاب ابی‌عبدالله(ع) درد را می‌چشیدند؟ هر کدام از این چهار بزرگوار فرمودند: بله و بعد هم همه این جمله را گفتند، گفتند: درد می‌کشیدند امّا درد فقط در ابتدا بود و بعد از آن حلاوت می‌چشیدند، چون قاعده این است که این جسم است، این پوست و گوشت و استخوان است و همه احساس درد را دارند، مثل این که اگر الآن سوزن در دستم برود، درد می‌گیرد.

بعد تمثیل زدند که این تمثیل را ما خودمان در جبهه دیدیم. فرمودند: در حالت عادی مثلاً اگر الآن یک ترقه این‌جا بزنند، آدم می‌ترسد امّا در جنگ، دارد صدای شلیک گلوله و ... می‌آید، می‌زنند، می‌کوبند، تیرها می‌آیند و ... امّا اصلاً نمی‌ترسد، همین طوری هم مدام جلو می‌رود و با اینکه می‌بیند الآن دارند می‌زنند، بلند می‌شود و با آرپیچی می‌زند. با اینکه می‌داند تیرها دارند می‌آیند و امکان دارد یکی از آن‌ها به او برخورد کند امّا گویی اصلاً دیگر ترسی نیست، لذا فرمودند: درد را دارند امّا گویی اصلاً دردی نیست و حلاوت است.


برچسب ها: امام حسین، سلمان، محرم، عاشورا، مشرق،

تاریخ : پنجشنبه 2 آذر 1391 | 01:11 ب.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات

رئیس مجلس شورای اسلامی پس از سخنان حکیمانه رهبر معظم انقلاب در دیدار امروز با بسیجیان در نامه‌ای به معظم له، اطاعت از اوامر ولی امر مسلمین را مایه افتخار نمایندگان مجلس دانست.


متن نامه به شرح ذیل است:

بسم الله الرحمن الرحیم

رهبر معظم انقلاب اسلامی

حضرت آیت الله خامنه‌ای دامه برکاته الشریف

با احترام و تحیات

سخنان امروز حضرتعالی در دیدار با بسیجیان عزیز که از فرازهای بسیار ارزنده ای برخوردار بود به ویژه در شرایط حساس حمله نظامی رژیم صهیونیستی به ملت مظلوم و شجاع فلسطین، حکیمانه و برای امت اسلامی راهگشا می‌باشد.

حضرتعالی از جمله در مورد سوال از رئیس جمهور که عده‌ای از نمایندگان مجلس پیگیر آن بودند، ضمن اعلام درستی اقدام سوال کنندگان، امر فرمودید که این اقدام  همین جا متوقف گردد.

قطعا نظر ولی امر مسلمین که اشراف بر همه مصالح مسلمین دارند، برای جامعه اسلامی قرین سعادت بوده و اطاعت از اوامر حضرتعالی فریضه و مایه افتخار اینجانب و نمایندگان مجلس می باشد.

از خداوند متعال خواهانیم سایه ارزشمند آن مقام معزز را مستدام بدارد.

علی لاریجانی



طبقه بندی: اخبار،
برچسب ها: ثواب، امام حسین، گریه، محرم، مشرق، نامه، لاریجانی، رهبر انقلاب،

تاریخ : پنجشنبه 2 آذر 1391 | 01:07 ب.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات

ابو هارون گوید: امام صادق علیه السّلام به من فرمود: اى ابو هارون! شعرى در باره امام حسین علیه السّلام بخوان، پس من نیز شعرى خواندم. امام علیه السّلام فرمود: آن گونه بخوان كه رقّت‏ انگیزانه خوانند. من نیز خواندم:

امرر على جدث الحسین‏    فقل لاعظمه الزّكیّة

یعنى بر مزار حسین علیه السّلام گذر نما و به استخوانهاى پاك پیكرش بگو.

راوى گوید: امام علیه السّلام گریه کرد و فرمود باز بخوان و من قصیده دیگرى خواندم و گریه کرد و گریستن زنان را از پشت پرده شنیدم. چون شعرخوانى خویش را به پایان بردم، امام علیه السّلام فرمود: اى ابو هارون! هر كه در باره امام حسین علیه السّلام شعرى خواند و بگرید و ده نفر را بگریاند، بهشت براى او نوشته شود و هر كه شعرى در باره امام حسین علیه السّلام خواند و بگرید و پنج نفر را بگریاند بهشت براى او نوشته شود و هر كه شعرى در باره امام حسین علیه السّلام خواند و بگرید و یك نفر را بگریاند براى هر دو بهشت نوشته شود و هر كه امام حسین علیه السّلام در نزدش یاد شود و به اندازه بال مگسى سرشك از دیدگانش فرو ریزد، پاداش او بر عهده خداى گرامى و بزرگ است و به فروپایه‏تر از بهشت براى او راضى نشود.




طبقه بندی: مقاله، تصاویر،
برچسب ها: ثواب، امام حسین، گریه، محرم، مشرق،

تاریخ : پنجشنبه 2 آذر 1391 | 12:44 ب.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات

در روز هفتم محرم آب به روی سپاه امام حسین(ع) بسته شد و آرام آرام زمان به هرچه بیشتر نمایانگر شدن جلوه‌های ایثارگری در صحرای کربلا نزدیک می‌شد.

به گزارش خبرنگار دین و اندیشه خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، رخدادهای هفتم محرم‌الحرام سال 61 هجری قمری در صحرای کربلا می‌آید:

1- ملاقات امام حسین(ع) با ابن سعد

در شب هفتم امام حسین(ع) با عمر سعد ملعون ملاقات و گفت‌وگو کردند. "خولی بن یزید" اصبحی چون عداوت شدیدی با امام (ع) داشت ماجرا را به ابن زیاد گزارش داد و نامه‌ای برای عمر سعد نوشت و او را از این ملاقات‌ها بر حذر داشت و دستور منع آب را صادر کرد.

2- منع آب از امام حسین(ع)

در این روز آب را بر اهل سپاه سید الشهدا (ع) بستند، چه این‌که نامه ابن زیاد بدین مضمون رسید که:

"نگذارید حتی یک قطره آب هم به آن‌ها برسد"

بدین ترتیب "عمرو بن حجاج زبیدی" با تعداد بسیاری تیرانداز مامور منع آب فرات شدند، که به هیچ وجه آبی به خیمه‌گاه پسر پیامبر(ص) برده نشود.




طبقه بندی: تازه ها، تصاویر،
برچسب ها: امام حسین (ع)، محرم، كربلا، عاشورا، تاسوعا،

تاریخ : پنجشنبه 2 آذر 1391 | 12:34 ب.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات
گلویت را شبى ترسیم كردم

    و جاى تیر را ترمیم كردم

   
    كشیدم لحظه خندیدنت را

    محبت را به خود تفهیم كردم

    

    زمان خفتن و بیدارى‏ام را

    به وقت چشم تو تنظیم كردم

    

    گرفته جرعه‏اى از چشم مستت

    میان تشنگان تقسیم كردم

    

    نشستم پاى درس حنجر تو

    سپس بر اهل دل تعلیم كردم

    

    همه آنچه ندارم را در آن شب

    به پیش پاى تو تقدیم كردم




طبقه بندی: تصاویر، شعر،
برچسب ها: عاشورا، محرم، شعار، مقتل، حضرت علی اصغر، موسی، کربلا،

تاریخ : پنجشنبه 2 آذر 1391 | 10:02 ق.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات

روایت شده موقعی كه حضرت موسی(ع) با یوشع بن نون به زمین كربلا عبور كردند بند نعل حضرت موسی (ع) پاره شد و خاری به پای آن بزرگوار خلید و خون جاری شد.

گفت: پروردگارا، مگر چه گناهی از من صادر شده كه بدین كیفر گرفتار شدم؟

فاوحی الیه ان هنا یقتل الحسین(ع) و هنا یسفك دمه فسال دمك موافقه لدمه.

خطاب رسید: خون حسین(ع) در این موضع ریخته خواهد شد.

خون تو نیز برای این كه با خون آن حضرت موافقت كند جاری گردید.

موسی(ع) گفت: حسین كیست؟

خطاب رسید: حسین سبط محمد مصطفی و فرزند علی مرتضی است.

موسی گفت: كشنده آن حضرت كیست؟

وحی شد: كشنده او كسی است كه ماهیان دریا و وحوش صحرا و پرندگان هوا او را لعنت خواهند كرد.

موسی (ع) هم بر یزید لعنت كرد .




طبقه بندی: اخبار،
برچسب ها: شهید مطهری، عاشورا، محرم، شعار، مقتل، حضرت علی اصغر، موسی، کربلا،

تاریخ : پنجشنبه 2 آذر 1391 | 09:52 ق.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات
سید بن طاووس (ره) در کتاب الملهوف خود می نویسد:

هنگامى كه حسین علیه السلام، شهادت جوانان و محبوبانش را دید، تصمیم گرفت كه خود به میدان برود و ندا داد: «آیا مدافعى هست كه از حرم پیامبر خدا صلى الله علیه و آله، دفاع كند؟ آیا یكتاپرستى هست كه در باره ما از خدا بترسد؟ آیا دادرسى هست كه به خاطر خدا، به داد ما برسد؟ آیا یارى دهنده اى هست كه به خاطر خدا، ما را یارى دهد؟»

پس صداى زنان، به ناله برخاست. امام علیه السلام، به جلوى درِ خیمه آمد و به زینب علیهاالسلام فرمود: «كودك خُردسالم را به من بده تا با او، خداحافظى كنم» .

او را گرفت و مى خواست او را ببوسد كه حَرمَلة بن كاهِل ، تیرى به سوى او انداخت كه در گلویش نشست و او را ذبح كرد .

امام علیه السلام به زینب علیهاالسلام فرمود: «او را بگیر !» سپس، كف دستانش را زیر خون [ گلوى او ]گرفت تا پُر شدند. خون را به سوى آسمان پاشید و فرمود: «آنچه بر من وارد مى شود، برایم آسان است؛ چون بر خدا پوشیده نیست و در پیش دید اوست» .

امام باقر علیه السلام [در باره آن خون] فرموده است: «از آن خون، یك قطره هم به زمین، باز نگشت.»(4)

شیخ مفید (ره) می نویسد:

حسین علیه السلام جلوى خیمه نشست . فرزندش عبداللّه بن حسین را كه خُردسال بود، برایش آوردند . امام علیه السلام ، او را در دامانش نشانْد . مردى از بنى اسد ، او را با تیرى زد و ذبحش كرد . حسین علیه السلام ، خون او را گرفت و هنگامى كه كفِ دستش پُر شد ، آن را بر زمین ریخت . سپس گفت : «پروردگارا ! اگر یارىِ آسمانى ات را از ما دریغ داشتى ، آن را براى جاى بهترى قرار بده و انتقام ما را از این مردم ستمكار ، بگیر» سپس ، آن كودك را آورد و كنار كشتگان خاندانش قرار داد.(5)

تذكرة الخواصّ به نقل از هشام بن محمّد می نویسد :وقتى حسین علیه السلام دید كه آنها بر كُشتن او پافشارى مى كنند، قرآنى را گرفت و آن را باز كرد و بر سرش نهاد و ندا داد : «كتاب خدا و نیز جدّم محمّد ، فرستاده خدا ، میان من و شما [ ، داورى كند ] . اى مردم ! براى چه خونم را حلال مى شمرید ؟!»

همچنین حسین علیه السلام به سوى یكى از كودكانش كه از تشنگى مى گریست ، رفت . او را بر سرِ دست گرفت و گفت :

یا قَومِ ، إن لَم تَرحَمونی فَارحَموا هذَا الطِّفلَ

«اى قوم ! اگر بر من رحم نمى كنید ، بر این كودك ، رحم كنید» .

در این حال، مردى از آنان، تیرى به سوى او انداخت و ذبحش كرد. حسین علیه السلام مى گریست و مى‌گفت: «خدایا ! میان ما و گروهى كه ما را دعوت كردند تا ما را یارى دهند، امّا ما را كُشتند، داورى كن» .

در این هنگام، از آسمان، ندایى رسید: «او را وا گذار ـ اى حسین ـ ، كه او را در بهشت، شیر مى دهند».(6)



خوارزمى در مقتل الحسین علیه السلام می نویسد :حسین علیه السلام هنگامى كه با فاجعه[ ى از دست دادن] خاندان و فرزندانش رو به رو شد و جز او و زنان و كودكان و فرزند بیمارش كسى نمانْد، ندا داد: «آیا مدافعى هست كه از حرم پیامبر خدا صلى الله علیه و آله دفاع كند؟ آیا یكتاپرستى هست كه در حقّ ما، از خدا بهراسد؟ آیا فریادرسى هست كه به امید خدا، به داد ما برسد؟ آیا یاورى هست كه به خاطر پاداش خدا، به ما كمك كند ؟»

صداى زنان، به گریه و ناله، بلند شد . حسین علیه السلام ، به جلوى درِ خیمه آمد و گفت: «على، كودك خردسال را ، به من بدهید تا با او خداحافظى كنم» .

كودك را به او دادند . امام علیه السلام او را مى بوسید و مى گفت : «واى بر این مردم كه طرفِ دعوایشان، جدّ توست !» .

همان هنگام كه كودك در دامان حسین علیه السلام بود، حَرمَلة بن كاهِل اسدى، تیرى به سوى او پرتاب كرد و او را در دامان ایشان ذبح كرد. حسین علیه السلام، خون او را گرفت تا آن كه كفِ دستش پُر شد. سپس، آن را به سوى آسمان پاشید. سپس، حسین علیه السلام از اسبش فرود آمد و با دسته شمشیرش، چاله اى براى او كَنْد و او را به خونش آمیخته كرد [و به خاك سپرد] و بر او درود فرستاد.(7)




طبقه بندی: اخبار، تصاویر،
برچسب ها: شهید مطهری، عاشورا، محرم، شعار، مقتل، حضرت علی اصغر، موسی، کربلا،

تاریخ : پنجشنبه 2 آذر 1391 | 09:44 ق.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات
باید بدانیم كه یك واجب بزرگی بر دوش همه هست. معلّمین و مدّاحان باید بفهمانند كه از محبّت اینها نباید دست برداشت. همه چیز در محبّت است.ما اگر خدا را دوست بداریم، آیا ممكن است دوستانش را دوست نداشته باشیم؟آیا ممكن است اعمالی را كه او دوست دارد، دوست نداشته باشیم؟
آیا می‌شود كسی دوست خدا باشد ولی دوستِ دوستان خدا نباشد؟ و اعمالی را كه خدا، دوست نداشته باشد، و اعمالی را كه خدا دشمن دارد دوست داشته باشد؟ آیا چنین چیزی می‌شود؟قهراً كسی كه گفته است «حَسْبُنا كِتابُ اللّه و هیچ چیز دیگری لازم نیست» دروغ واضح و آشكار است، مثل اینكه در روز بگوید حالا شب است و در شب بگوید: حالا روز است.
كتاب‌الله كه پر است از «كُونُوا مَعَ الصّادِقین» كتاب‌الله كه صف متّقین و فاسقین را جدا نموده ببینید فاسقین چه كسانی هستند و متّقین چه كسانی هستند. حالا آیا می‌شود تفكیك و تبعیض كرد؟ این مثل آن است كه كسی بگوید: ما نصف قرآن را قبول داریم و نصف دیگر را قبول نداریم، كما اینكه یهود و نصاری سیصد سال قبل گفتند: لعن یهود و نصاری باید از قرآن حذف شود. حتی غیر از خداپرستی چیز دیگر در قرآن نباید باشد. آیا واقعاً اگر قرآن را تنصیف كنیم، قرآن است؟ سپس بگوییم خداپرستی هم لازم نیست. بت‌پرستان هم بگویند خوب ما هم گناهی داریم هم صفایی داریم، هم زنایی داریم، هم مال مردم‌خوری داریم، البته یك مطالبی هم دیگر قائلند كه می‌گویند لازم نیست خدا یكی باشد، بلكه اینها «شُفَعائُنا عِنْدَاللّهُ» هستند.
پس اگر بنا بر تبعیض باشد، اكثر مردم اصلا خداپرست نیستند، بلكه بت‌پرستند. در صورتی‌كه دین خدا تبعیضی نیست، یا باید همه‌اش را بگیری یا اینكه هیچ‌چیز را نگیری.
یك مرد ناجوری هنگام مرگ به بچّه‌های خودش وصیت كرد: ای بچه‌ها! اینهایی كه شما را به خداپرستی و دینداری دعوت می‌كنند تا می‌توانید وجود خدا را انكار كنید، وگرنه اگر مغلوب شوید و قبول كنید كه خدایی هست دیگر از شر اینها راحت نمی‌شوید و باید تابع اینها باشید، اگر گفتند زن باید از روی دست وضو بگیرد و مرد از پشت دست وضو بگیرد، نمی‌توانی مخالفت كنی.
در هر صورت باید ببینید مدّاحی چیست و مصیبت‌خوانی چیست، گریاندن و گریستن چیست؟ برخی آن قدر احمق هستند كه نمی‌فهمند این اشكtطریقه تمام انبیاء علیهم‌السّلام بوده برای شوق لقاءالله و برای تحصیل رضوان‌الله. در مسأله دوستان خدا نیز از همین باب است و محبّت اینها هم ـ اگر در مصائب اینها اشك می‌آورد و در شادی آنان شادمان، و در حزن آنها محزون می‌سازد ـ همینطور است.دلیل بسیار است.
اوّل اینكه: همه انبیاء علیهم‌السّلام از خوف خدا بُكاء داشتند، آیا از شوق لقای خدا بكاء نداشتند؟ انبیاء علیهم‌السّلام كارشان همین بوده است. اگر كسی انبیاء را قبول دارد، باید بكاء و گریه را قبول داشته باشد.
و همچنین این مسأله كه وارد شده است و نزد ما ثابت است و این مطلب در اذن دخول سید‌الشهداء علیه‌السّلام منصوص است كه «اأَدْخُلُ یا اللّهُ؟ اأَدْخُلُ یا رَسُولُ اللّهِ؟» ای خدا، آیا وارد شوم‌؟ ای پیامبر خدا! آیا داخل شوم؟
از اینها باید استیذان بشود. اما كیست كه این مطلب را بفهمد و عاقل باشد: «فَإِنْ دَمَعَتْ عَیْنُكَ، فَتِلْكَ عَلامَةُ الاِذْنِ»پس اگر چشمت اشك‌آلود شد، این نشانه اذن و اجازه [از سوی خدا و رسول خدا] می‌باشد.اگر اشكی از چشم آمد، علامت این است كه به تو اذن داده‌اند. این اشك چشم من به اعلی‌علییّن مربوط است، اما احمق‌ها می‌گویند: نه اشك چشم ـ نعوذ بالله ـ خرافات است. در حالی كه این اشك چشم به بالا مربوط است.عمل اُمُّ‌داوود آن‌قدر مفصّل است كه بعضی‌ها از ظهر تا غروب نمی‌توانند تمام كنند. دستور است كه در آن سجده آخری سعی بكن از چشمت اشكی بیاید، اگر اشك آمد علامت این است كه دعای تو مستجاب شد.حالا یك عدّه‌ای می‌گویند این اشك هیچ كاره است، در حالی‌كه این اشك مربوط است به اعلی علییّن، از آنجا استیذان می‌كند و از آنجا استجابت دعا می‌كند.
لذا كسانی كه حاجت مهمّی دارند باید بدانند نمازها و عبادت‌هایی را كه برای حاجت ذكر شده انجام دهند، برای اینكه چون تثبیت بكنند یا تأیید بكنند و به حاجت خودشان برسند، باید ملتفت باشند كه بعد از طلب حاجت و دعا و نماز به سجده بروند و سعی كنند به اندازه بال مگسی، تر بشود. اشك چشم علامت این است كه مطلب تمام شد.
بله، چیزی كه هست عینك ما درست صاف نیست، ما نمی‌فهمیم. چون فرض كنید ما از خدا خانه می‌خواهیم و خدا خانه‌ای كه ما می‌خواهیم برای ما مصلحت نمی‌داند، حالا خدا چه كار می‌كند، آیا دعای او را باطل می‌كند؟ نه بلكه بالاتر از خانه به او می‌دهد، به مَلَك می‌فرماید: «چند سال عمر این فرد را افزایش بده»، در حالی كه این بیچاره خیال می‌كند در برابر این همه زحمت كه كشید، اثری از خانه و از دعای خودش ندید و دعایش مستجاب نشد. چون نمی‌داند كه بالاتر از استجابت این دعا به او داده است، این را نمی‌فهمد. باید به خدا حسن ظّن داشته باشیم و عینك باید واسع و صاف باشد و كدورت نداشته باشد.




طبقه بندی: تازه ها، تصاویر،
برچسب ها: حضرت قاسم، آیت الله بهجت، محرم، گریه بر حسین، آیت الله بروجردی، شهادت، تربت حسین،

تاریخ : چهارشنبه 1 آذر 1391 | 01:30 ب.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات
آیت الله محمد یزدی می گوید:یكی‌ از مطالبی‌ كه‌ در خصوص‌ حضرت آیت الله بروجردی شهرت‌ یافته‌ است‌ شفا گرفتن‌ ایشان‌ از سیدالشهدا(ع‌) است‌.ظاهراً یك‌ بار چشمان‌ ایشان‌ دچار ضعف‌ یا درد می‌شود و نیاز به‌ عینك‌ پیدا می‌كند. از قضا آن‌ ایام‌ مقارن‌ با ایام‌ محرم‌ و خروج‌ دستجات‌ سینه‌زنی‌ و عزاداری‌ بود. آن‌ مرحوم‌ دستور می‌دهد كه‌ قدری‌ از گلی‌ كه‌ عزاداران‌ حسینی‌ به‌ سر می‌مالند برای‌ ایشان‌ بیاورند تا به‌ چشمهایشان‌ بكشند. این‌ كار را می‌كنند و باعث‌ بازگشت‌ سلامت‌ و صحت‌ به‌ چشمان‌ ایشان‌ می‌شود.
البته‌ این‌ قضیه‌ را از خود ایشان‌ و نزدیكانشان‌ نشنیده‌ام‌؛ ولی‌ هر بار كه‌ سؤال‌ می‌كردیم‌ ایشان‌ چگونه‌ در سن‌ كهولت‌ بدون‌ نیاز به‌ عینك‌ به‌ كتاب‌ نگاه‌ می‌كنند، در پاسخ‌ همین‌ داستان‌ را تعریف‌ می‌كردند.
حضرت آیت الله جعفر سبحانی نیز می گوید: توسل حضرت آیت الله بروجردی به اهل بیت بسیار قوی بود . داستانی است که حتما شنیده اید ولی من آن را با دو واسطه برای شما نقل می کنم : مرحوم آقای مفتح رفته بودند خرم آباد برای منبر و از قول مرحوم آیت الله کمالوند برای ما نقل می کردند :آیت الله بروجردی چشم درد شدید داشتند . در ایام محرم ، یک روز که سینه زن های آغشته به گل به منزل ایشان می آیند ، آیت الله بروجردی تیمناً مقداری از آن گل ها را برداشته و بر چشم خود می مالند . چشمشان شفا می یابد به طوری که تا آخر عمر هم ، نیاز به عینک پیدا نکرد و کتابهای خط ریز را به خوبی مطالعه می کرد .




طبقه بندی: تازه ها، تصاویر،
برچسب ها: حضرت قاسم، آیت الله بهجت، محرم، گریه بر حسین، آیت الله بروجردی، شهادت، تربت حسین،

تاریخ : چهارشنبه 1 آذر 1391 | 01:29 ب.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات

 *
 
سوال: استفاده از آلات موسیقى (مانند ارگ) و یا استفاده از طبل و سنج در مراسم عزادارى ائمه معصومین(ع) چه حکمى‏ دارد؟
 
جواب: استفاده از آلات موسیقى، مناسب با عزادارى سالار شهیدان(ع) نیست و شایسته است مراسم عزادارى به همان صورت متعارفى که از قدیم متداول بوده برگزار شود، البته استفاده از طبل و سنج به نحو متعارف اشکال ندارد. (مقام معظم رهبری)
 
سؤال: استفاده از طبل و سنج و شیپور و همچنین زنجیرهایى که داراى تیغ هستند، در مجالس و دسته‏هاى عزادارى چه حکمى دارد؟
 
جواب: اگر استفاده از زنجیرهاى مزبور موجب وهن مذهب در برابر مردم شود و یا باعث ضرر بدنى قابل توجهى شود، جایز نیست ولى استفاده از شیپور و طبل و سنج به نحو متعارف اشکال ندارد. (مقام معظم رهبری)
 
سؤال: استفاده از آلات موسیقى مانند اُرگ (از آلات موسیقى و شبیه پیانو است) و سنج و غیر آنها در مراسم عزادارى چه حکمى دارد؟
 
جواب: استفاده از آلات موسیقى، مناسب با عزادارى سالار شهیدان نیست و شایسته است مراسم عزادارى به همان صورت متعارفى که از قدیم متداول بوده برگزار شود. (مقام معظم رهبری)
 
سؤال: با توجه به اینکه در اعراب مرسوم بوده جهت اعلان خبر مهمی به مردم از طبل و سنج و نی استفاده مى‌کردند، در زمان ما استفاده از این ابزار جهت امر عزاداری چه حکمی دارد؟
 
جواب: استعمال آلات مذکوره جایز نیست و شرکت در این گونه عزاداری‌ها هم اگر همراهی با آن‌ها و ترویج آن‌ها باشد، اشکال دارد. (آیت‌الله صافی گلپایگانی)
 
سؤال: استفاده از آلات موسیقی مثل طبل، صنج، نی، ارگ و مانند آنها در خلال عزاداری چه حکمی دارد؟
 
جواب: جایز نیست. (آیت‌الله صافی گلپایگانی)
 
سؤال: آیا در مراسم شام غریبان اباعبدالله(ع) چنانچه هم‌زمان با مداحی (نی) نواخته شود اشکال شرعی دارد یا خیر؟
 
جواب: هرگاه آهنگ مناسب مجالس لهو و فساد باشد جائز نیست. (آیت‌الله مکارم شیرازی)




طبقه بندی: اخبار، تصاویر،
برچسب ها: مراجع، رهبر، عزاداری، محرم، موسیقی،

تاریخ : چهارشنبه 1 آذر 1391 | 09:38 ق.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات

همیشه زبان، مترجم عقل بوده ولی ترجمان عشق، چشم است. آنجا که اشکی از روی احساس و درد و سوز می‎ریزد، عشق حضور دارد، ولی آنجا که زبان با گردش منظم خود جمله‎های منطقی می‎سازد عقل حاضر است.

به گزارش سرویس دین و اندیشه خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، اجر و مزد گریه برای آن حضرت بسیار عظیم و بزرگ است و خداوند خود ضامن آن می‎باشد. گریه برای آن حضرت سختی‎های زمان احتضار را از بین می‎برد.

امام سجّاد(ع) می‌فرمایند: "هر مؤمنی که چشمانش برای کشته شدن حسین(ع) گریان شود به طوری که اشک بر گونه‏‌هایش سرازیر گردد، خداوند به سبب آن، او را در غرفه‏‌های بهشتی جای دهد که روزگاران درازی را در آن‌ها به سر برد1".

امام صادق علیه‌السّلام به مسمع بن عبدالملک فرمودند: "آیا مصائب آن جناب (امام حسین علیه‌السّلام) را یاد می‎کنی؟ عرض کرد: بلی والله مصائب ایشان را یاد کرده و گریه می‎کنم. حضرت فرمودند: آگاه باش که خواهی دید در وقت مردن پدران مرا که به ملک‌الموت وصیت تو را می‎کنند که سبب روشنی چشم تو باشد. همچنین فرمودند: ای مسمع گریه بر احوالات حسین (ع) سبب می‎شود که ملک الموت بر تو مهربان‎تر از مادر گردد.

گریه بر حضرت اباعبدالله الحسین (ع) باعث راحتی در قبر، فرحناک و شادان شدن مرده، شادان و پوشیده بودن او در هنگام خروج از قبر است در حالی که او مسرور است، فرشتگان الهی به او بشارت بهشت و ثواب الهی را می‎دهند. اجر و مزد هر قطره آن این است که شخص همیشه در بهشت منزل کند2".

امام رضا(ع): "بر کسی چون حسین باید که گریندگان بگریند؛ زیرا که گریستن بر او گناهان بزرگ را می‏‌زداید. حضرت سپس فرمود: چون ماه محرّم می‏‌رسید کسی پدرم را خندان نمی‏‌دید. غم و اندوه بر او چیره بود تا آن‌که 10 روز می‏‌گذشت. روز دهم روز سوگواری و اندوه و گریه او بود و می‏‌فرمود: این روزی است که حسین علیه‏‌السلام در آن کشته شد3".




طبقه بندی: اخبار، تصاویر،
برچسب ها: امام حسین (ع)، امام سجاد (ع)، امام صادق (ع)، امام رضا (ع)، محرم،

تاریخ : چهارشنبه 1 آذر 1391 | 09:09 ق.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات

66-99.jpg

در روز چهارم ماه محرم‌الحرام سال 61 هجری قمری "ابن زیاد" با استناد به فتوایی که از "شریح قاضی" گرفته بود، مردم را به کشتن امام حسین (ع) تحریک کرد.

به گزارش خبرنگار دین و اندیشه خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در این روز عبیدالله بن زیاد با استناد به فتوایی که از شریح قاضی گرفته بود، در مسجد کوفه خطبه خواند و مردم را به کشتن امام حسین (ع) تحریک و تحریص کرد.

معروف است که شریح قاضی به دستور عبیدالله بن زیاد، فتوا داد که « چون حسین بن علی بر خلیفه وقت خروج کرده، دفع او بر مسلمانان واجب است».

به دنبال آن 13 هزار نفر در قالب 4 گروه که عبارت بودند از:

1. شمر بن ذی الجوشن با چهار هزار نفر

2. یزید بن رکاب کلبی با دو هزار نفر

3. حصین بن نمیر با چهار هزار نفر

4. مضایر بن رهینه مازنی با سه هزار نفر

به سپاه عمر بن سعد پیوستند. بهم پیوستن نیروهای فوق از این روز تا روز عاشورا بوده است.


برچسب ها: امام حسین (ع)، محرم، كربلا، عاشورا، تاسوعا،

تاریخ : دوشنبه 29 آبان 1391 | 12:59 ب.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات

22-373.jpg

مردان خدا و شخصیت‌های الهی، همانگونه که در زمان حیات خویش استوانه دین و محور انسانیت و پشتوانه حق و عدالت هستند، در زمان پس از مرگ نیز آرامگاه و زیارتگاهشان پشتوانه حق و عدالت و فضیلت است.

به گزارش سرویس دین و اندیشه خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) شیعه، امام را مقرب درگاه خدا می‌‏داند و با توسل به او قربی به خدا پیدا می‌کند، همانطور که خودش در قرآن مجید فرمود: «به سوی او وسیله بگیرید» امام را وسیله الهی می‏‌داند. زیرا توسل و شفاعت، بعدی از ابعاد زیارت است که زائر از این طریق خود را به درگاه الهی نزدیک می‏‌کند.

پیشوایان ما وعده فرموده‌‏اند که از زائران خود دستگیری کنند. امام باقر(ع) درباره برکات و آثار زیارت امام حسین (ع) می‌فرمایند: "شیعیان ما را به زیارت قبر حسین بن علی علیه‏‌السلام فرمان دهید؛ زیرا زیارت آن، روزی را زیاد می‏‌کند، عمر را دراز می‏‌گرداند و بدی‌ها را دور می‏‌سازد1".

همچنین به امام صادق (ع) عرض کردند: "کمترین اثر برای زائر قبر امام حسین (ع) چیست؟ فرمود: «کمترین تأثیرش این است که خداوند متعال، او، خانواده و مالش را حفظ می‌کند تا به سوی اهل خویش برگردد، و چون روز قیامت فرا رسد، خداوند حافظ او خواهد بود2".

آن حضرت درباره تأثیر زیارت امام حسین(ع) در روز قیامت فرمود: «هیچ کس در روز قیامت نیست مگر آنکه آرزو می‏‌کند که ای کاش از زائرین امام حسین (ع) می‏‌بود زیرا مشاهده می‏‌نماید که با زائران حسین (ع) به واسطه مقامی که در نزد پروردگار دارند، چگونه عمل می‏‌شود».

امام صادق (ع) فرمود: «به درستی که خدای تبارک و تعالی، قبل از اهل عرفات، برای زائران قبر حسین (ع) تجلی می‌نماید، حوایج آنان را برآورده می‏‌کند، گناهانشان را آمرزیده و درخواست‌هایشان را به اجابت مقرون می‏‌سازد، و سپس متوجه اهل عرفات شده و در مورد آنان نیز اینگونه عمل می‏‌کند».

ایشان در جایی دیگر می‌فرمایند: "اگر مردم می‏‌دانستند که چقدر خیر و برکت در زیارت امام حسین (ع) وجود دارد، برای زیارت کردنش با یکدیگر مقاتله می‏‌کردند، و هر آینه اموالشان را برای رفتن به زیارتش می‏‌فروختند".

رسول گرامی اسلام (ص) نیز فرمود: «من تعهد می‏‌کنم که در روز قیامت هنگامه رستاخیز، ضمن ملاقات با زائر حسین (ع)، دستش را بگیرم و از مراحل هول‏ انگیز و سختی‌های قیامت نجاتش بخشیده و او را به بهشت وارد کنم».

البته احادیث و روایات بسیار زیادی از معصومین(ع) در زمینه آثار و برکات زیارت حضرت سیدالشهداء از راه دور و نزدیک ذکر شده است




طبقه بندی: تازه ها،
برچسب ها: امام حسین (ع)، امام صادق (ع)، محرم، عاشورا، تاسوعا،

تاریخ : دوشنبه 29 آبان 1391 | 12:56 ب.ظ | نویسنده : یاس سفید | نظرات
.: Weblog Themes By BlackSkin :.
 width="186" height="72">
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic